De cijfers zijn bekend: Niet meer dat 18% van de werkgevers heeft iemand met een beperking in dienst. Dit is ondanks de enorme krapte op de arbeidsmarkt. Lees ook dit verhaal: Solliciteren met een niet-zichtbare beperking: een vloek of een zegen?
Als je het hebt over iemand met een beperking hebben de meesten hier het beeld bij van de rolstoeler. Echter, bij ongeveer 80% van de mensen met een beperking is het helemaal niet zichtbaar. Het gaat dan bijvoorbeeld om mensen bij wie het brein anders werkt of mensen met een psychische beperking. Hoewel de beperking niet zichtbaar is, ondervinden zij net zo goed belemmeringen bij het vinden van passend werk.
Mijn collega’s en ik krijgen regelmatig de vraag óf en zo ja, wanneer de beperking bij de sollicitatie ter sprake moet worden gebracht. Een logische vraag omdat deze groep met veel afwijzingen te maken krijgt waarbij gevoel bestaat dat de beperking hier onterecht van invloed was.
De wet zegt dat je de werkgever niet over je beperking hoeft te informeren. Dat is privé. Het is werkgevers ook niet toegestaan om daarnaar te vragen.
Wist je trouwens dat je niet verplicht bent te antwoorden als een werkgever bij de eerste kennismaking je vraagt of je beschikt over een registratie in het Doelgroepregister?
De bal ligt, wat dat betreft, bij jou als werkzoekende. Hoef je dan helemaal niets te zeggen? Dat is helaas ook niet het hele verhaal. De regel is dat zodra het over je beperking gaat, je alleen datgene moet benoemen wat van invloed kan zijn op je prestaties in je werk.
Een simpel voorbeeld:
Als je vanwege je Chronische Vermoeidheidsyndroom (CVS) maximaal 20 uur per week kunt werken, hoef je bij vacatures tot 20 uur, niets te zeggen. Solliciteer je op een functie van 30 uur per week, zou je moeten aangeven dat jouw max bij 20 uur per week ligt. Let wel: De beperking hoef je dus niet te benoemen.
Helaas laat de praktijk zich niet vangen in simpele voorbeelden. Werkgevers zijn ook maar mensen met vooroordelen en een taakstelling de beste kandidaat te selecteren voor de functie. En, toegegeven, ik kies zelf bij de groenteboer ook liever een appeltje met mooie rode glimmende wangetjes en het appeltje met een bruin vlekje is voor het paard.
Als je als werkzoekende met een niet-zichtbare beperking (om überhaupt een kans te maken) hierover niets zegt tijdens de sollicitatieprocedure, snap ik dat. Wel hoop ik dat je dan zeker van je zaak bent. In het geval dat je de baan krijgt en je beperking blijkt in de praktijk toch negatief van invloed, kan een vertrouwensbreuk ontstaan met je werkgever.
Al met al een heel lastig vraagstuk waar veel werkzoekenden met een beperking bij elke vacature mee worstelen. Hoewel hiervoor geen 100% oplossing is gevonden, laat Onbeperkt aan de Slag het hier niet bij zitten.
Wat wij van Onbeperkt aan de Slag doen is werkgevers tijdens trainingssessies helpen bestaande vooroordelen bij zichzelf te ontdekken en te onderkennen. Nadat werkgevers van de schrik zijn bekomen over hoe erg het bleek te zijn gesteld, gaan zij actief aan de slag om mensen met een beperking een eerlijke kans te bieden bij de sollicitatieprocedure. Vaak wordt de expertise van Onbeperkt aan de Slag hierbij ingezet.
Wat jij zelf kunt doen
Lees maar eens het artikel Hoe onboard je eigenlijk een werkgever? van Michèle de Vries. Hij beschrijft daarin hoe je de focus van een werkgever tijdens het gesprek op een slimme manier kunt verleggen naar wat jij kunt en niet naar wat je hebt.
Daarnaast kun je gratis deelnemen aan Webinars waarin ervaringsdeskundige professionals van Onbeperkt aan de Slag je tools aanreiken hoe je nu slim om kunt gaan in wat je wel of niet vertelt. Vaak gaat het hier om hoe je iets onder woorden brengt en het moment waarop je benoemt. Dit zijn sessies waarin de deelnemers elkaar ook verrassen met interessante tips. Zo ga je zelfverzekerder het gesprek in.
En dan zijn daar nog de Meet&Greets:
- Het zijn informele kennismakingsgesprekken, geen sollicitatiegesprekken. Toch leidt één op de drie kennismakingsgesprekken tot een vervolg. Dat betekent dat werkgever en werkzoekende in elkaar geïnteresseerd zijn en graag verder willen praten over passend werk.
- Alle deelnemers hebben een beperking; er is dus sprake van een ‘gelijk speelveld’.
- Alle werkgevers die deelnemen, zijn werkgevers met een open blik en nieuwsgierig in wat je kunt en niet in wat je hebt.
Mark de Groot