29 oktober 2025 zijn de Tweede Kamerverkiezingen. Daarom schrijf ik blogs over de verkiezingsprogramma’s o.g.v. mensen met een arbeidsbeperking op de arbeidsmarkt en sociale zekerheid. Ditmaal dat van de BoerBurgerBeweging (BBB).
Bestaanszekerheid komt ruim aan bod. Werken moet lonen. Het belasting- en toeslagenstelsel is “onnodig complex” en moet op korte termijn eenvoudiger. Met vaste bedragen als toelage en een hogere belastingvrije voet i.p.v. ingewikkelde regelingen en heffingskortingen. BBB wil een overheid die ondersteunt i.p.v. wantrouwt.
Er is “een hoog ziekteverzuim en een groeiend aantal WIA- en Wajong-uitkeringen”. Daarom wil BBB een arbeidsmarkt die gezondheid, autonomie en inzetbaarheid bevordert. Vaste arbeidscontracten moeten minder vast worden en flexibele arbeidscontracten minder flexibel. En voor kleinere bedrijven moet het makkelijker worden om mensen in vaste dienst te nemen.
De WW, Ziektewet en WIA blijven als vangnet overeind. Maar “de uitvoering is vaak bureaucratisch, afstandelijk en ondoorzichtig” en moet terug naar “de menselijke maat, eenvoudiger regels en een uitvoerbare uitvoering”. UWV wordt hervormd tot een eenvoudige uitkeringsinstantie: beoordelingen en arbeidsmarktbegeleiding worden overgeheveld naar “zelfstandige partijen met kennis van zaken”. Uitgebreide aandacht is er voor loondoorbetaling bij ziekte: die moet terug naar 1 jaar voor kleinere werkgevers, omdat zij volgens BBB nu terughoudend zijn bij vast personeel aannemen. In het tweede ziektejaar komt er een publieke voorziening voor inkomensbescherming en re-integratie.
Positief is dat de BBB niet wil bezuinigen op UWV-uitkeringen en benoemt dat de menselijke maat bij de uitvoering terug moet. Ook is de aandacht voor de arbeidsmarkt o.g.v. gezondheid en inzetbaarheid goed, al wordt de BBB niet heel concreet hoe dan. Het is mijns inziens de vraag of het overhevelen van beoordelingen van UWV naar ‘zelfstandige partijen’ leidt tot betere beoordelingen. Ook is het de vraag of een kortere loondoorbetaling van 1 jaar voor ‘kleinere werkgevers’ een verbetering is. Een CPB-notitie (2015) beschrijft dat dit kan leiden tot meer bereidheid om personeel aan te nemen, maar ook dat dit leidt tot meer lasten voor werkgevers en een hogere WIA-instroom – wat BBB juist niet wil.
Tot slot: positief is dat genoemd wordt dat mensen met een beperking nadrukkelijk betrokken blijven bij de uitvoering en opvolging van de werkagenda VN-verdrag Handicap, o.a. door ervaringsdeskundigen nadrukkelijk te betrekken bij al het beleid. Dat sluit aan bij het punt van Onbeperkt aan de Slag hierover uit ons 10-puntenplan voor de politiek.
Hopelijk biedt dit blog BBB inspiratie voor hun standpunten.
