Op 29 oktober 2025 zijn de Tweede Kamerverkiezingen. De SP heeft als tweede partij hun concept-verkiezingsprogramma bekendgemaakt. Daarom bij deze deel 2 van m’n serie over de verkiezingsprogramma’s o.g.v. mensen met een arbeidsbeperking op de arbeidsmarkt en sociale zekerheid.
De SP legt de nadruk op bestaanszekerheid en een “goed inkomen”, ook als je niet of tijdelijk niet meer kan werken. De SP wil hiervoor uitkeringen, zoals Wajong, WIA, bijstand en AOW, mee laten stijgen met de verhoging van het minimumloon en een bijstand “waarmee niemand in armoede hoeft te leven”. Jonggehandicapten krijgen een nieuwe, hogere Wajong-uitkering ipv de “gefaalde Participatiewet”. De tegenprestatie in die Participatiewet wordt afgeschaft. Door alle inkomens te verhogen en publieke taken weer publiek te organiseren wordt het toeslagenstelsel overbodig, aldus de SP.
Ook bij de SP komt ‘werken moet lonen’ uitvoerig aan bod. O.a. door de inkomstenbelasting fors te verlagen en een hoger minimumloon krijgt iedereen die werkt een inkomen waar goed van te leven is. Iedereen die kan werken wordt geholpen om een goede baan te vinden en er komt garantie op een “basisbaan”. Mensen met een arbeidsbeperking krijgen recht op begeleiding naar werk via een werkontwikkelbedrijf met volwaardig loon en een goede cao. Tot slot komt er “een betere WIA” door een lagere ondergrens van 15% in plaats van 35% arbeidsongeschiktheid, erkennen van moeilijk objectiveerbare aandoeningen en aanpassing van het schattingsbesluit zodat lagere inkomens niet langer gediscrimineerd worden.
Mijns inziens is het goed als mensen in een uitkering niet gedwongen worden door strengere wetten. Het zorgt voor minder stress door financiële zorgen en daarmee o.a. meer energie om te kunnen re-integreren. En hulp bieden aan mensen die hulp nodig hebben om werk te vinden is ook goed – mits dat niet ten koste gaat van de eigen inbreng. Ook gaat bij de SP de Participatiewet veel meer uit van vertrouwen, een van de punten uit het 10-puntenplan voor de politiek van Onbeperkt aan de Slag. En de WIA wordt toegankelijker voor mensen die echt wel een zware beperking hebben, ook dat is goed. Toch maken deze SP-punten werken nog niet per sé lonend: een belangrijk probleem is het verrekenen van de uitkering als men gaat werken. En de angst voor herbeoordelingen – soms niet terecht, maar soms wel terecht. Dit wordt beide niet genoemd in het SP-programma.
Tot slot: positief is dat de SP wil dat bij alle nieuwe wetten en regels gekeken moet worden of ze in lijn zijn met het VN-verdrag voor de rechten van mensen met een handicap.
Hopelijk biedt dit blog de SP inspiratie voor hun standpunten.
