“Er zijn alleen maar laagopgeleiden”.

Als Social Impact Spits ontmoet ik veel directeuren, hr-specialisten, managers en recruiters over het onderwerp arbeidsparticipatie. Een veel gehoorde opmerking is in deze gesprekken is: “Er zijn alleen maar laagopgeleiden”. Die opmerking is eigenlijk hetzelfde als: “Tomaten, er zijn alleen maar rode tomaten”. De kans is groot dat u het met deze laatste uitspraak eens bent omdat hij volledig past binnen uw ervaringen en aangeleerde beeldvorming. We kennen de gewone ronde Hollandse tomaat, cherrytomaatjes en de grote vleestomaten.  Misschien bent u wel een kenner en herkent u ook de trostomaat en de langwerpigere pomodori- of pruimtomaten.

Het is eigenlijk verbazingwekkend dat in nagenoeg alle gesprekken het gaat over opleiding, opleiding en nog eens opleiding. Ludwig van Beethoven zei ooit: “Een valse noot zingen is onbelangrijk, maar zingen zonder passie is onvergeeflijk”. En daarmee raakt hij uiteraard de kern van waar een gesprek over zou moeten gaan, de passie van iemand. Want wat je ook doet, je passie is datgene wat jou, je bedrijf verder brengt. Als je te maken hebt met een extra uitdaging (beperking) in je leven is passie mogelijk nog belangrijker en de drijvende kracht om je talenten te ontwikkelen en hoewel iedere directeur, hr-specialist, manager en recruiter dit zal beamen, handelen zij naar de aanname dat alle tomaten rood zijn.

Al deze “alle tomaten zijn rood” denkers wil ik uitnodigen om het verhaal te lezen van Pablo Pineda, hij woont in Málaga en werkt daar als leraar en is afgestudeerd in de richting opvoedingspsychologie. Daarnaast heeft hij voor zijn acteertalent een award gewonnen op het International Filmfestival van San Sebastian. Ondanks zijn acteertalent blijft hij bij zijn passie, het leraarsvak en motiveert duizenden andere mensen in de wereld om hun passie te volgen. Of het verhaal van Katie Apostolides, zij studeerde in 2009 af aan het Mount Aloysius College in Cresson, Pennsylvania, met een universitair diploma in wetenschappen. Of kijk eens naar het verhaal van Dr. Ted Rummel, een orthopedisch chirurg in O’Fallon, Missouri.

Waarom je deze verhalen zou moeten lezen? Omdat het je beeldvorming, je onbewuste aannames veranderd. Zowel Pablo als Katie hebben het downsyndroom en Ted oefent zijn vak passioneel uit vanuit een rolstoel.

Voor alle “alle tomaten zijn rood” denkers hoop ik dat deze verhalen een wake-up call zijn om de willekeurige grenzen die men in het achterhoofd opwerpt te herkennen en te verleggen. Natuurlijk zit er ook een gevaar aan dit anders gaan denken, want stel dat u straks binnen uw bedrijf een Pablo, Katie, Ted, Steven Hawking, Franklin Delano Roosevelt of een van de andere tienduizenden passievolle mensen met een extra uitdaging aanneemt en gepassioneerde talenten binnenhaalt, dan komt u er ineens achter dat niet alle tomaten rood zijn maar dat er tomatensoorten zijn in diverse kleuren zoals: wit, geel, oranje, groen, bruin en zelfs gestreept.